Prezentacje
       Aktualnosci
       Serwisy
+ Nasz temat
+ Poradnik
+ Niezbędnik
       Platforma kontaktowa
       biurocentrum.pl
        Sekretariat

 2017-09-18
Co mówić, gdy dzwoni dziennikarz?
Do sekretariatu dzwonią interesanci, klienci. Może zadzwonić też dziennikarz. Kiedy sekretarka ma prawo do milczenia, ale czy warto z niego korzystać? Jedna nieprzemyślana odpowiedź może wiele kosztować. Jeśli szef upoważnił sekretarkę do kontaktu z mediami, musi ona pamiętać, że słaby wywiad może doprowadzić do katastrofy. I odwrotnie. Udana rozmowa z dziennikarzem może spowodować wzrost zainteresowania firmą i w efekcie zwiększyć sprzedaż.
 
Padła żyrafa. Padła w 2002 roku w Narodowym Ogrodzie Zoologicznym w Waszyngtonie. Była ulubionym zwierzęciem odwiedzających - symbolem tego ZOO. Reporter „The Washington Post” chcąc ustalić przyczyny śmierci zwierzęcia, otrzymał od kierownictwa ZOO oświadczenie: „Wydanie tego rodzaju informacji naruszałoby prawo nieżyjącej żyrafy do prywatności oraz gwałciłoby zasadę tajności kontaktów między weterynarzami i ich pacjentami”. Przykład ten, z jednej strony jest wyrazem wszechogarniającej, kuriozalnej „poprawności”, a z drugiej strony pokazuje jak skrajnie śmieszne oświadczenie można wygłosić do ogromnej rzeszy ludzi. A czy warto?
 
Prawa
Jedną ze sprawdzonych metod jest poznanie swoich praw i obowiązków w czasie wywiadu. Każdy profesjonalny dziennikarz uznaje następujący zestaw praw swojego rozmówcy:

·         Prawo do wyznaczenia czasu trwania wywiadu. Im dłużej mówisz, tym więcej twoich słów trafi do reporterskiego notatnika. Wyznacz czas, który pozwoli ci swobodnie przedstawić swoje stanowisko.
 
·         Prawo do poznania tematu wywiadu i planu rozmowy. Nie oczekuj jednak, że dziennikarz będzie trzymał się ściśle tego planu. Rozmowa w każdej chwili może przeskoczyć na inny temat. Zawsze jednak lepiej spróbować poznać temat i zakres wywiadu. Większość dziennikarzy nie poda szczegółowych pytań z góry (takie mają zasady), ale zawsze możesz grzecznie poprosić.
 
·         Prawo do zadania pytań wyjaśniających. Kiedy nie wiesz do czego zmierza dziennikarz, poproś o powtórzenie pytania lub jego przeformułowania. Nie powtarzaj dosłownie agresywnych i kąśliwych pytań. Powtórz je własnymi słowami tak, aby usunąć z tych pytań negatywne elementy.
 
·         Prawo dostosowania się do uzgodnionych zasad. Umowa jest umową. Obie umawiające się strony powinny dotrzymać słowa. Na początku wywiadu powtórz najważniejsze uzgodnienia, na przykład, czas rozmowy.
 
·         Prawo do zapytania z kim jeszcze dziennikarz będzie rozmawiać na ten temat. Nie zawsze uzyskasz pełną odpowiedź, ale warto zapytać, bo to pomaga poznać nastawienie dziennikarza. Taka wiedza pozwoli ci zastanowić się nad tym, co powiedzą na przykład, twoi oponenci i lepiej sformułować treść przekazu.
 
Obowiązki
Dziennikarz jest tylko uczestnikiem umowy, która opiera się na kilku zasadach. Oprócz praw masz też obowiązki:

- Bądź uczciwa. Jedno kłamstwo zniszczy reputację firmy. To, co mówisz, musi być prawdą, co wcale nie znaczy, że musisz mówić wszystko.

- Lepiej przyznać się do niewiedzy niż zgadywać. Informacje, które przekazujesz muszą być prawdziwe i wiarygodne. Korygowanie własnych informacji bywa bardzo krępujące. Obiecaj dostarczyć dziennikarzowi brakujące dane - i dotrzymaj słowa.

- Odpowiadaj na czas na pytania dziennikarzy. Reporterzy żyją i pracują od terminu do terminu. Honoruj terminy, a będziesz uznana za dobre źródło informacji. Umawiając się na wywiad, zapytaj o termin oddania artykułu do druku. Dziennikarz zawsze odpowie na to pytanie.

- Zbierz informacje o dziennikarzu i redakcji, dla której pracuje. Im więcej wiesz, tym lepiej możesz wczuć się w jego potrzeby. Zbierz wycinki jego artykułów i inne materiały, które pozwolą poznać profil gazety.

- Zachowuj się zawsze profesjonalnie. To tylko rozmowa biznesowa, nie święta inkwizycja. Niektórzy dziennikarze będą próbowali wyprowadzić ciebie z równowagi, żeby uzyskać kontrowersyjną wypowiedź. Bądź opanowana, spokojna i w pełni profesjonalna.

Wskazówki – jak rozmawiać
1. "Błogosławiony ten, co nie mając nic do powiedzenia nie obleka tego faktu w słowa" - napisał Julian Tuwim (dość podobne zdanie wypowiedział również Oscar Wilde) i proponuję byśmy tej maksymy się trzymali. Większość ludzi czuje potrzebę zaistnienia w prasie i chętnie wypowiada się dla mediów. Również wtedy, kiedy nie ma nic do powiedzenia na dany temat. Zwykle sięga wtedy po anegdoty, które łączy to, że są hermetyczne. Wyrwane z kontekstu nie są zrozumiałe dla ludzi ze środowiska, a co dopiero tych z zewnątrz.

Pierwszy krok, to upewnienie się, że mamy coś do powiedzenia.

2. Czego oczekuje dziennikarz? Dziennikarze są ludźmi, którzy wykonują pewien zawód. Polega on na publikowaniu informacji, które mają być odebrane z zainteresowaniem i zrozumieniem przez jego odbiorców. Zanim wypowiesz się, przemyśl, czego oczekuje dziennikarz (ciekawostek i nowinek), jaką ma wiedzę na dany temat, czy musisz się zmierzyć z jakimiś stereotypami, ew. czy temat wiąże się z normami kulturowymi.

Drugi krok - sprawdź czy to, co masz do powiedzenia jest ciekawe.

3. Czego oczekują odbiorcy? Dziennikarz publikuje dla konkretnej grupy odbiorców, dlatego należy dokładnie zastanowić się, do kogo z informacją dotrzemy i wykonać taką samą pracę jak w przypadku dziennikarza. Zastanowić się, co te osoby czują, wiedzą i jaki jest kontekst społeczny naszego tematu.

Trzeci krok - zastanów się, co chcesz by dotarło (jaka informacja) do czytelników artykułu, słuchaczy radia, widzów telewizji...

4. Główne przesłania. Jednym z najczęstszych błędów popełnianych jest to, że całą wiedzę, którą zdobywa się przez kilka-kilkanaście lat próbują przekazać w trzyminutowej wypowiedzi. Nie da się tak. Trzeba wybrać sobie maksymalnie trzy główne wątki, które będziesz chciała poruszyć. Zostanie więcej czasu? Świetnie, powiesz o nich innymi słowami raz jeszcze (zmniejsza to ryzyko nie zrozumienia), a potem dodatkowo podsumujesz (krótko i zwięźle - podsumowanie nie może być dłuższe niż dwa-trzy zdania).

Czwarty krok - przygotuj maksymalnie trzy rzeczy, które chcesz przekazać.

5. Mów o tym, co jest, a nie o tym, czego nie ma. W psychologii mówi się czasami o dwóch typach taktyk mówienia o sobie. Pierwsza z nich, to taktyka atrybucyjna. Mówię o tym, kim jestem (np. sekretarką). Druga z nich, to taktyka repudiacyjna - mówienia o tym, kim nie jesteśmy ("nie jestem kobietą tego typu").
Zauważ, że taktyka repudiacyjna nie mówi nic konkretnego na nasz temat. Zawęża zbiór możliwości tego, kim jesteśmy, ale nie mówi zbyt wiele o nas. Dlatego należy jej unikać.

Piąty krok - mów pozytywnie.

6. Znaj swoje prawa. Zgodnie z prawem prasowym każdy ma prawo do autoryzacji swojej wypowiedzi (niestety nie możemy już autoryzować komentarza do niej). Da ci to szanse na upewnienie się, że zostałeś dobrze zrozumiany. I tak to przedstaw dziennikarzowi, powiedz, że temat jest złożony i chciałbyś poprosić o możliwość autoryzacji, by upewnić się, czy wyjaśniłaś go w miarę czytelnie. Nie zawsze na autoryzację jest czas i zdarza się, że dziennikarz "zapomni", że o nią prosiliśmy, ale zróbmy wszystko, by upewnić się, iż nas zrozumiał.

Szósty krok - upewnij się, że zostałeś zrozumiana.

7. Znaj granice. Jeśli widzisz, że dziennikarz nie czuje tematu albo szuka taniej sensacji, to zachowaj szczególną czujność. Unikaj jednak zwrotu "bez komentarza". Jeśli odmawiasz odpowiedzi na pytanie, wyjaśnij, dlaczego ("niestety nie odpowiem na to pytanie, gdyż dotyczy ono tajemnicy handlowej naszego sponsora"). Pamiętaj, że w rozmowach z dziennikarzami zwrot "mówię to prywatnie - poza mikrofonem" jest zakazany. Jeśli chcesz coś powiedzieć - mów, jeśli nie - zamilknij.

Siódmy krok - waż słowa.

Oczywiście nawet jak zastosujemy się do wszystkich tych rad i mamy olbrzymią wiedzę i doświadczenie to nie unikniemy pomyłek i błędów.

 



    

Więcej naszych tematów   

       Komentarze  [0]dodaj   
  FORUM

     
o nas | kontakt
NA SKRÓTY:    akcesoria biurowe, przybory do pisania, papier i druki, oprawy dokumentów, archiwizacja dokumentów, organizacja biura, koperty i opakowania,
pieczątki i datowniki, biurowe maszyny, konferencyjna aparatura, RTV urządzenia i sprzęt, telefonia stacjonarna, telofonia GSM, internet, komputery, meble-biuro,
czystość i sprzątanie, ochrona, catering, żywność z dowozem, naprawa i serwis